सरोजका माइला बुवा गाउँबाट बसाइँ सरेर चितवनको सिमरा पुगेका थिए। माइला बुवाले उतै घडेरी जोडेका रहेछन्। सरोजहरुसँग त्यही घडेरी पनि थिएन। त्यसैले बुवाले ‘सिमरा जाओ’ भने पनि उनीहरु गइहाल्न सकेनन्। ठूला बुवाका छोरीहरु डेरा लिएर काठमाडौंमा बस्छन्। ठूला बुवा बारम्बार उता गए पनि गाउँमा बसेका मान्छे भाडाको घरमा अटाइरहन मनले मानेन। आवत जावत गरिरहन्छन्। यता सरोजहरुको केही थिएन। गाउँमा बसिरहने अवस्था पनि रहेन।
सरोजका माइला बुवा गाउँबाट बसाइँ सरेर चितवनको सिमरा पुगेका थिए। माइला बुवाले उतै घडेरी जोडेका रहेछन्। सरोजहरुसँग त्यही घडेरी पनि थिएन। त्यसैले बुवाले ‘सिमरा जाओ’ भने पनि उनीहरु गइहाल्न सकेनन्। ठूला बुवाका छोरीहरु डेरा लिएर काठमाडौंमा बस्छन्। ठूला बुवा बारम्बार उता गए पनि गाउँमा बसेका मान्छे भाडाको घरमा अटाइरहन मनले मानेन। आवत जावत गरिरहन्छन्। यता सरोजहरुको केही थिएन। गाउँमा बसिरहने अवस्था पनि रहेन।
‘उता सबैथोक थियो, यता केही छैन
